ابر خصوصی چیست؟
رایانش ابری, مقالات

ابر خصوصی چیست؟

فرض کنیم شما یک شرکت یا سازمان مهم با داده‌های خصوصی بسیاری باشید. هنگامی که دچار محدودیت‌های سخت‌افزاری شوید به مجازی سازی (virtualization) رو میاورید. اما زمانی که در مجازی سازی دچار محدودیت شدید نیاز به ابر خصوصی (Private Cloud) خواهید داشت.

شرکت های دارو سازی با فرمول های مخفی و گران قیمت شان، شرکت‌های سرمایه‌گذاری با داده‌های سنگین و همیشه نیازمند پردازش و بسیار خصوصی‌شان و یا حتی شرکتهایی که خدمات IOT (اینترنت اشیا) ارائه می‌کنند و با Big Data متعلق به کاربرانشان طرف هستند، قطعا نیازمند خدمات مبتنی بر رایانش ابری مخصوصا یک ابر خصوصی یا Private Cloud  برای زیرساخت فناوری اطلاعات شان هستند.

مفهوم ابر خصوصی ،

ابر خصوصی ، زیر ساختی است که به طور اختصاصی توسط نهاد، سازمان یا شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد. یک ابر خصوصی توسط منابع داخلی اداره می‌شود اما این لزوما به این معنی نیست که ابرهای خصوصی حتما در محل شرکت یا سازمان شما حضور فیزیکی داشته باشند.

ابر خصوصی یا Private Cloud  ، با تنظیمات حریم خصوصی اختصاصی و مدیریت پاسخ‌گو به سازمان یا شرکت تعریف می‌شود و نه با مکان فیزیکی سخت افزارها و مالکیت آنها.

در ابر خصوصی همه‌ی انواع خدمات مبتنی بر رایانش ابری از جمله SaaS  ، PaaS و IaaS قابل ارائه می‌باشد. در عین‌حال شما می‌توانید از مزایای کنترل بیشتر منابع و فناوری چند کاربر برای یک اپلیکیشن (Multi-Tenancy) بهره ببرید.

ویژگی‌های مهم ومزیت‌های ابر خصوصی چیست؟

ابرهای خصوصی ، بیشتر از یک پلتفرم مجازی سازی هستند. آنها چکیده‌ی متنوعی از منابع رایانش و دسترسی‌های خودکار کنترل شده برای آن منابع هستند. ابرهای خصوصی فراتر از مجازی سازی‌های سنتی، ویژگی‌های منحصر به فردی برای سازمان شما فراهم میاورند.

  • ایجاد یک زیر ساخت با ظرفیت بالا برای مواجهه با درخواست های رایانش سنگین و ذخیره‌سازی ابری داده ها، با حجم زیاد.
  • در اختیار داشتن سرویس‌های آماده به‌کار که از رابط‌های کاربری خودکار و اختصاصی سازی شده برای سازمان شما، استفاده می‌کنند.
  • استفاده از رابط کاربری خودکار (Self-Service Interface) که کنترل سرویس‌ها را به دست دارد و به کارشناسان IT سازمان امکان می‌دهد با فراغ بال و سرعت بیشتری منابع مورد نیاز را برای سرویس گیرندگان داخل سازمان اختصاص دهند.
  • تخصیص منابع رایانش کارآمد بر اساس نیاز کاربر.
  • آگاهی بیشتر نسبت به منابع رایانشی که در زیرساخت تخصیص داده می‌شوند.
  • از بین بردن لحظاتی که ظرفیت های خالی استفاده نشده وجود دارند.
  • امکان اختصاصی‌سازی در تنظیمات خودکار و توزیع متوازن منابع مورد نیاز، از آنجایی که منابع مورد نیاز، توسط تنظیمات نصب فیزیکیشان محدود نشده اند (به لطف virtualization).
  • پیاده سازی تنظیمات حریم خصوصی و امنیتی پیچیده که برای شرایط خاص شرکت یا سازمان طراحی شده اند و امکان ارائه آنها بر روی ابر عمومی مهیا نیست.
چه وقت به Private Cloud نیاز داریم؟

Private Cloud  ، یک راه کار ایده آل برای سازمان ها و شرکت هایی است که می‌خواهند منابع رایانش و ذخیره سازی بلادرنگ در اختیار داشته باشند ولی نمی‌توانند (یا نمی‌خواهند) از ابر عمومی استفاده کنند.

با توجه به سیاست‌های امنیتی، بودجه و آیین‌نامه‌ها و مقرارت داخلی سازمان، نیاز خواهید داشت تا منابع مورد نیاز سازمان خود را بر روی یک Private Cloud فراهم آورید.

همان طور که در ابتدای مقاله گفتیم شرکت‌ها و سازمان‌هایی که نیاز به فراهم ساختن سطح امنیتی بالا و حفاظت از داده‌های خود هستند یا محاسبات بی وقفه و سنگینی در سازمان خود انجام می‌دهند به Private Cloud نیاز دارند.

شرکت‌های داروسازی و تجهیزات پزشکی ، شرکت‌های سرمایه‌گذاری و خدمات‌مالی و سازمان‌هایی که تبادل داده‌ها و فایل‌های با حجم بالا در سازمان خود دارند و از طرفی امنیت و سطح دسترسی به داده‌ها را به صورت طبقه بندی در سازمان خود رعایت می‌کنند مانند شرکت‌های معماری یا شرکت‌های ارائه دهنده سرویس‌های IOT (اینترنت اشیا)،  قطعا به Private Cloud نیاز دارند.

خواهی نخواهی، سرمایه‌گذاری شما بر روی زیرساخت ابر خصوصی به workloads  (مجموع کل رایانش در یک زمان مشخص) ای که قرار است پشتیبانی شود، بستگی دارد. Workload های همیشگی و پیش‌بینی شده به خوبی با محصولات تجاری مجازی‌ساز مرسوم، پشتیبانی می‌شوند. اما هنگامی که پردازش‌های بی‌مقدمه ، ناگهانی و صاعقه‌وار (معمولا هم هنگامی که در پردازش های مهم، تحقیق و توسعه و ارتباطات مخابراتی گیر کرده‌اید) برای شما رخ می‌دهند به Private Cloud نیاز دارید.

هنگامی که دچار محدودیت‌های سخت افزاری شوید به مجازی سازی (virtualization) رو میاورید. اما زمانی که در مجازی سازی دچار محدودیت شدید نیاز به ابر خصوصی (Private Cloud) دارید.

چالش اصلی در ابر خصوصی و راه‌کار مواجهه با آن چیست؟

چالش اصلی ایده‌ی ابر خصوصی در مواجهه با مفهوم رایانش ابری پدید میاید. این که نباید کاربر اطلاعاتی در مورد زیر ساخت‌ها و نحوه‌ی مدیریت رایانش ابری داشته باشد اما در شرایطی، یک شرکت یا سازمان نیاز به پیاده‌سازی و مدیریت زیر ساخت‌های ابر خصوصی خود دارد. برای بسیاری از سازمان‌ها این چالشی بزرگی محسوب می شود. از طرفی با توجه به خصوصیت ایزوله بودن ابر خصوصی ویژگی مقیاس پذیری و انعطاف در تخصیص و توزیع منابع دچار خدشه خواهد بود. در واقعیت هم ابر خصوصی در مقایسه با ابر عمومی مقیاس پذیری و انعطاف کمتری خواهد داشت.

در مقابل این دو چالش مهم، طرافداران ابر خصوصی پیشنهاد می‌دهندکه از یک شرکت یا سازمان ثالث استفاده کنید. این شرکت یا سازمان نه تنها وظایف مدیریت و پیاده سازی ابر خصوصی شما را بر عهده خواهد گرفت، بلکه ابر خصوصی شما را در میان ابر عمومی متعلق به خودش و با توجه به نیاز اختصاصی سازمان شما پیاده سازی می‌کند. بنابراین هم مشکل مدیریت ابر خصوصی و هم مشکل مقیاس پذیری و محدودیت در ابر خصوصی برطرف خواهد شد.

بدین ترتیب شما می‌توانید ابر خصوصی خود را به صورت یک ابر خصوصی مجازی (Virtual Private Cloud) در یک ابر عمومی با امکانات نامحدود پیاده کنید.

فراتر از آن،  فرض کنید، سیاست‌گذاری‌ها و شرایط حفظ حریم خصوصی سازمان شما، هنوز به قرارگیری ابر خصوصی شما در دل یک ابر عمومی رضایت ندهد. جای نگرانی نیست. باز هم می‌توانید تمام و کمال صاحب ابر خصوصی خود باشید. و باز هم از امکانات نامحدود رایانش ابر عمومی بهره ببرید. در این صورت شما نیاز به یک ابر هیبریدی خواهید داشت. داده‌های شما تحت استاندارد امنیتی شما در ابر خصوصی سازمان‌تان نگهداری و پردازش خواهد شد و در صورت نیاز تحت پروتکل‌های کاملا امن و کدگذاری شده برای پردازش‌های سنگین‌تر، از امکانات یک ابر عمومی استفاده خواهید کرد.

رایانش ابری، در لبه‌ی تکنولوژی، همه‌ی محدودیت‌های سازمان شما را برطرف خواهد کرد. بنابراین دیگر مرزی برای پردازش داده‌ها و نگهداری فایل‌ها و حفاظت از آن‌ها وجود نخواهد داشت.

ابر خصوصی

دیدگاه خود را اینجا قرار دهید